Monday, April 23, 2012

අළුපාට මීදුම


අළුපාට මීදුම,
සීතලයි
නිහඬයි..
කඳු පාර අග ඇති
පුංචි නිවහන
අඳුරුයි
පාලුයි..
තරු පේන නොපෙනෙන
සීත මැදියම
හිස්.............
තනිකරම හිස්.....
විලාපයකි ඈතින් ඇසෙන;
රතුපාට මීදුම,
ලස්සනයි
ඒත් ඒක ලස්සන මායාවක්

ඔරලෝසුවක්


දළදා පෙරහැර ළඟදි
මහ රෑ තනි නොතනියට හිඳි
වටිනා පුංචි ඔරලෝසුවක්
වැටුනා....

සොයනා විටදි සැම අත
එකසේ පිරුණු දන මැද
පෑගී ඈත විසිව ඇති එය
දුටුවා...

හෝදා නැවුම් සලුපිළි
වටිනා ලෙසට හැඳ සිටි
වටිනා මහතෙකුද එ අසල
හිටියා....

බලනා විටදි වටපිට
දුටුවේ නොමැත ඔහු මා
නැවිලා බිමට, එය හේ
ගත්ත....

හිනැහී එදෙස බැලු මම;
විසිරී තිබෙන මෙනුවර
ඔරලෝසු කඩ දෙකකට
බැස්සා...

Saturday, April 14, 2012


ඇතුලත ආලෝකමත්ය
නමුදු ඇතුලත නිශ්ශබ්ද ය
සන්සුන් ය හිස් ය...
කෙමෙන් අලෝකය මැකී යත්ම
ඇතුලත පැවති
නිශ්ශබ්ද බව බිඳී යයි
දැන් ඇතුල නොසන්සුන්,
මිනිසුන්ගෙන් පිරී ඉතිරී ගොසින්..
ඇතුලත සම්පූර්ණයෙන් අඳුරුයි
සන්සුන් බව හා
නොසන්සුන් බව අතර ගැටුමක්..
ලතැවුනා ඇති
චිත්‍රපටයෙහි ඇරඹුමට පෙර
දැන්වීම් වලට කාලයයි මේ

Wednesday, April 11, 2012

සුනාමි


සාලෙ ඉඳන්
ලිප දිහා බැලුවම
ලිපක් හරියට නොපෙනුනාට
ලිප නිසා,
කුස්සිය ගිනි අරං නැති බව නම්
විශ්වාසයි මට....
ගෙදර පොඩි එකා කුස්සියේ ඉඳන්
කෑගැහුවට ගින්නක් කියල
ගෙදර මහ මිනුස්සු
ගමම එකතු කරං
කුස්සියට යන්න ඕනෙද?
කොහොමහරි
පොඩි එකාට ඕනෙ වුන දේ
කරගත්ත එයා...
හැබැයි කවුරුවත් නොගියනම් එතනට
ගිනිගන්නත් තිබුන කුස්සියම
ගිය පාර වගේ......
වෙනස
ගිය පාර කෑගහන්න පොඩි එකෙක් නොහිටි එක.........

වේදිකාවකි




වේදිකාවකි
තිරයක් නොමැති;
දෙපස, පසුපස
සිටින, කරනා
සැමදෙනා, සියලු දේ
දහසක් නෙතු ගැටෙනා

පිරිසකි
කතාවක්, සිනහවක් නොමැතිව
වේදිකාව මත නොව
තිරය නැති පිටුපස සහ
වේදිකාව දෙපස සිටින....
උන් කියන, කොඳුරන රහස්
සැමටම ඇසෙන....

ජීවිතය
තිරයක් රහිත වේදිකාවකි
සෝ සුසුම් පිරසකගේ
වේදිකාව පසු පස සිට
තනිවම හෙලන,
නමුදු සැමටම ඇසෙන