Sunday, January 29, 2012

යාත්‍රා කරමු එගොඩට


සයනයට ගිනි තබා වැතිරෙන්න
මරණයට කිති කවා හිනැහෙන්න
අවසරයි මට කිමිදෙන්න
ගිනියම් ලෝදිය සයුරක,
දිවිය නම් ශාපලත් දීපයෙන්
එගොඩට ගොඩ වෙන්න
ස්ංස්කෘතිය හා සදාචාරය නම්
යදම් වලින් මිදී...
නිවහල් භවයක් පතා
නිදහස් චින්තනයක නැංගුරම ඔසවන්න..
ඉඩ දෙන්න, පාවෙන්න ගුවනත
නිදහසේ නෞකාවට...
අත් වැල් බැඳන් පාවෙමු
පවන ගෙන යන ඉසව්වට,
තනමු අපේ ලොවක්
ව්‍යවස්තාවකින් තොර.........

Friday, January 27, 2012

අවසනට පෙර අහවරයි


වස විස පිරුණු තැනෙකි
රස නෙත ගැටෙන නොගැටෙන
හිස කකියතත් තදින්
හිත මහ හඬින් හඬලන

ගිනි පුපුරකි දිවිය
හසුරන්ට අපහසු
ගිනි අවියකි දිවිය
පුපුරන්ට පුපුරන්ට දිවි නැසෙන
මල් පෙත්තකි දිවිය
අලංකෘත මුත්
සිඳලන්ට පහසු....

මුත් පැමිණියේ කොහි සිටද
එතරම් හැඟීමක්
දමා යන්නට අප සැවොම

සිතද හදවත
හැඟීම්ද අප අත තබා
දිවිය රැගෙන යන ඒ ගමනට
ජයෙන් ජය උඹට අයියේ

නිවන් සුව පතන්නේ කෙලෙස?
හිටහන් උඹ මේ සසරේම
තව භවයක නැවත
අපි මුණ ගැහෙන තෙක්

එදාට කියන්නම්
ඔය දිවිය
ඔබේ පමණක් නොවන බැව්;
නොහැකි බව එලෙස
අවැසි විට
අප දමා යන්නට.....

ඇස් ගෙඩි තියෙන තුරු
මෙතරම් දෙකොපුල් තෙත් නොවේවා

දිවිය නම් වෘතාන්තය
අවසනට පෙර අහවරයි.......


Monday, January 9, 2012

ම පුර විසිතුරු







පුර අලංකෘත
දුටු නෙතින් නෙත
පහන් වනු ඇත
සිත් පහණ් මත

කප් සියක් කල්
සුපිපෙනා මල්
හදෙහි නිවහල්
තුටින් මනකල්

සොඳුරු සයුරත
බිඳෙන රළ මත
මැවෙන පිනි කැට
දුවති උවනත

සිඹින දෙකොපුල
සිහිල් මඳනල
තෙජින් ඔද ලද
පුරෙහි සිරි බල

වියැති විරුවෙකු
පුරෙහි දෙවිඳෙකු
ලෙසට එපවුරු
බලව් රැකි යුරු 

පහණ් නිම කල
අඩුව නොම බල
රකිති සැම කල
පුරෙහි සැම තල

ගොම්මනක හිඳ
මියෙන හිරු රත 
විඳින්නට තව
රිසි තැනක් වෙද

උයෙනෙකිය පෙම්
සදා මනරම්
මෙවන් විස්කම්
නොදුටු නෙත් කිම්