Saturday, December 31, 2011

හිරු අනෙක් පසින් පායයි නම්



හිරු අනෙක් පසින් පායයි නම්
ලොව නවමු ඇසක් බිහි වේවි
කවි නව මුහුණුවරක් ගනීවි
අපි අපිම ගැන
අලුත්, වෙනත් හිතකින් හිතාවි

හැමදාම දකින දේ එලෙසම දකිනු කුමට?
දුර ඈත තැනෙක 
අපි නොදුටු සොඳුරු රූ
හඹා නොයනු ඇයි
තරු කඩා පොළොවට දමා
හඳ තමා ලඟට ලං කරනු නොහැකි ඇයි

ජනතාව පැරණි ඒ තැනින් පිටට නො එද?
මඟ පාර හොඳට
හැමදාක තිබේ නම්
වඩිමු නිවහල් ව;
හැමදාම පෙර ලෙසම
මැරුණ, දිරුණ තැන ගෙවල් තනා
අපි තැවෙනු කුමකටද?

Friday, December 30, 2011

ඉන්දියන් සාගරයට තනිවම බසිමි



හඬක් නැති
කතාවක් නැති
කිසිවකුත් නැති
නිසොල්මනේ
අනාගතයක් නැති
අතීතයක් නොහඳුනන
හිස්ම හිස්
වත්මනක
දෑස් වසාගෙන
ඇමරිකානු සිහිනයද
රුසියානු විප්ලවය
මැදින්
චීන ආර්ථියකයද
නැඟී එන ඉන්දියාවද
පසුකර
බිඳ වැටුනු
බර්ලින් තාප්පයෙන්
කොටසක් කඩා
නේටෝවට රවා
නැවත
ඉන්දියන් සාගරයටම
තනිවම බසිමි.

Wednesday, December 21, 2011

මේ රාත්‍රියේ.....



මේ රාත්‍රියේ.....
සඳ මුදුන් වෙලා අහසේ....
සිපගන්න තුරුලු වෙන්න
ළඟින් ඉන්න සිනාසෙන්න වරම් නෑ

සඳ කාන්තියේ.....
ලොව ගී ගයනා මොහොතේ.....
මට එන්න සිත හදන්න
ගී ගයන්න සනසවන්න වරම් නෑ

සඳ කාන්තාරයේ....
මල් පිබිදෙනවා රහසේ....
ඔබ ඒද දිවිය වේද
මගෙ නොවේද කඳුලු ඒද නොදනිමි

ගොළු රාත්‍රියේ....
හද පාලු මකන යායේ.....
හද ගාව කඳුලු ගෑව
ඔබත්, මාව රැගෙන ආව මඟ යමි

සිප ගන්න තුරුලු වෙන්න
ළඟින් ඉන්න සිනා සෙන්න වරම් නෑ.....
ඔබ ඒද දිවිය වේද
මගෙ නොවේද  කඳුලු ඒද නොදනිමි.....

මට එන්න හිත හදන්න
ගී ගයන්න සනසවන්න වරම් නෑ......
හද ගාව කඳුලු ගෑව
ඔබත්, මාව රැගෙන ආව මඟ යමි....

බලවත් නිමේශය



පෙනෙනමානයේ
කවුරුන්හෝ
සක්මන් කරයි මදෙසට;
ඇස ගැටෙන මානයේ
වෙන කිසිවකුත්
නොමැති බව පෙනෙයි මට

සෙමෙන් ඔහු මා
ළඟට ආ කළ
පිස්තෝලයක් ගෙන
ට්‍රිගරයට අත තබා
කොකා ගස්සයි

උණ්ඩයක් මා හිස්කබල මත
වැදී එතුලට කා වදින විට
මාද රැගෙන මා රිවෝල්වරය දෑතට
වෙඩි තැබූවෙමි ඔහුගෙ දෙපයට

මම තවම හිටගෙන
ඔහු මා ඉදිරියේ දනින් වැටී
දැන් කවුද බලවත්?

Monday, December 5, 2011

මම සහ චිත්‍රපට ශාලාව


චිත්‍රපට ශාලාව අභියස සිට
බලා සිටිනෙමි පුවරුවක් දෙස
කුමක්දෝ එහි ලියා ඇත,
හින්දි, ඉංග්‍රීසි නළුවන්ද ඇතුව;
මා බලා සිටින මුත් නොදන්නෙමි
එහි කුමක් ඇතිද කියා;
හිත දුවයි මා ජීවිතය නම් ෆැන්ටසියේ
එහා සිට මෙහා කෙලවරවල් සොයා.
ඊයේ රැකියාව නැති උනත්; නැතත්
ගිය සතියේ බිරිඳ මා දමා ගියත්; නැතත්
දරුවන් මහ මඟදි අද මුණ ගැසුනු විට
මා හා සිනහ නොවුනත්; වුනත්
මා අතේ බෝතලයක් තිබුනත්; නැතත්
ගිය මාසයේ සිතාගත් පරිදි
මම අද චිත්‍රපට ශාලාව අසලය.
චිත්‍රපටය තිරගත වෙයි
අද දිනට සිව්වෙනි වතාවට,
මම තවම චිත්‍රපට ශාලාව අසලය

Friday, December 2, 2011

හැඟුම් සහසක්


හැඟුම් සහසක් තුඩින් ගෙන
මහ හඬින් ගයනා
විහඟ ගීතය
වසත් කල මල් නෙලන්නට
මට වරම් නොදෙනා බව පෙනේ

නැවුම් පොළවට හෙමින් බට
හංසියක් විලසට
ගගනතින්
ඈ වඩින දෙස නෙතු යොමා
අද මා හඬා වැටෙනෙමි, ගිනි මතින්

දැවෙන දෙරණත සිඹින මුව
හද කරා ගෙන යන
සොඳුරු උණුහුම
හදේ මවනා රූප මායා
සැබෑ දිවියට පුදයි නම්

වසා ඇති දොර කවුලු හැරදා
හදේ විමනට
හඬගසන මුත්
දැවී අලුවෙන සැබෑ ලෝකය
හිතේ විසකුරු කටු අනීවිද?

නිදහස් සිතුවිල්ලක්?


දනින් වැටුනු හදවත
යලි දෙපයින් නැගිටුවන්නට
අත දෙන්න තරම්
කොඳු ඇට පෙළක් ඇති
සමාජයක ඉපදෙන්නට
කෙතරම් පැතුවත්
කෙතරම් සිහින මැව්වත්
එහෙව් සමාජයක කිසිදින
නූපදිනු ඇත්තේ
අප සමාජයම
අපේ හදවත
දණගස්වන බැවිනි.
ඒ අප නූපදින සමාජය
සිහිනයක්ම පමණක් වුවද,
මෙලෙස දනින් වැටී
කතා බස් නොකර
නිකරුනේ මියෙන
දස දහස් ගණනකට
ඒ සිහිනයම
ජීවිතය වේවි..

Saturday, November 12, 2011

වෙන්වීම හා තනිවීම


කණ පසා කරගෙන
යන මහා හඬ පට
නාද රටා, සංගීත රිද්මය
හද දෙදරවන හඬ
කම්පිත සිත් අවුස්සන

පිරිසකගෙ හඬ
කණ් පිනවන;
කට හඬ හිස් වචන
එකිනෙකට මුසුවෙන

විහිළු තහළු, මුසා බස්
කණ් පසා කර ගෙන, හදවතට
එල්ල වන පිහි පහර මැද

මුලු ලොවම සාදයකි
සැවොම සතුටින් විඳින

නමුදු හද විමසාවි විරාමයක්
ස්වහාවයෙන්ම සැපයිය නොහැකි
වෙන්වීම හා තනිවීම හැර
අන් මඟක් නැතිද?

වෙන්වීම දුකකි සැබැවින්ම,
නමුදු තනිවීම?







Wednesday, November 9, 2011

අපි ආයෙමත් ඇරඹි තැනටම ඇවිදින්


අපි ආයෙමත් හිටි තැනටම ඇවිදින්
හීන වලට දිය වෙන්න ඉඩ දෙන්න
පාට වලට බොඳ වෙන්න දිරි දෙන්න
මේ සක්වලේ කොතැනක හෝ
අපි නැවත හමුවේවි

වචන වලට ඉඩ නොවුනු කාලයක් මතකයි.
වචන වලට හිස නවපු කලෙක අපි
හිතට හොරෙන් ඒ වැටුනු කඳුලු
පිස දමනු අමතකද

හීන වලට තටු නොවුනු කාලයක් මතකයි.
ලොවට හොරෙන්, හිත දැවෙන රිදෙන විට,
අපට අපේ ලොව මවනු පිනිස
හැලු රුහිරු අමතකද?

අපි ආයෙමත් ඇරඹි තැනටම ඇවිදින්
මේ සක්වලේ කොතැනක හෝ
අපි නැවත හමු වේවි



Wednesday, November 2, 2011

සංස්ථිතික (conservative) ප්‍රේමය


ඔබ මාගේය
මාද ඔබේය
ඔබ මගේ පුද්ගලික වස්තුවකි
මම ද එසේමය ඔබ හට

ඔබට අවැසි විට 
සනසවන්නම්
ඔබට අවැසි විට
අවැසි දේ
ලබා දෙන්නම්
ඔබ හඬන විට
කඳුලු පිසලන්නම්
ඔබට අවැසි විට
ඔබව සිපගන්නම්

ප්‍රේමයෙහි
ඔබට අවැසි දේ 
ඔබ ලබාගන්න
මට අවැසි දේ 
මම ලබා ගන්නම්

සොඳුරු සාධාරණ ජීවිත
අපේ ඒ
සංස්ථිතික (conservative) ප්‍රේමය තුළ

Monday, October 24, 2011

කොදෙව්වක පිපුණු මලක්



කොදෙව්වක පිපුණු මලක්
කිසිවකුට අගයක් නැති,
නමුදු අත ඇති සියලු දෑ දී
අතින් අත මාරු වන

විටෙක ලොකු ලොකු මහත්වරු
තවත් විටෙක රජයේ නිලධාරීන්
තැනක් නොතැනක් නැති
පාලු ජීවිතයට එබී බලත්

කෝච්චි ඉස්ටේෂම
බස් ස්ටෑන්ඩ් එක කිට්ටුව
කොටුව උඩ, සිනමා හෝල් ලඟ
ඕනෑ තැනක සොයා ගත හැකි

කැමැත්ත අකමැත්ත ගුලි කර
කුණු බක්කියට විසිකර
වැරැද්ද නිවැරැද්ද
සොයන්නට තැත් නොකොට

කවන්නට පොවන්නට
දරුවනට, මව් පියට,
නිදිමරා වෙහෙසෙන,

කොදෙව්වක පිපුණු මලක්
කිසිවකුට අගයක් නැති





අකුණක්!


ඔබ අකුණක්
මගේ හදට තදින් වැදුනු 
අකුණක්

බොර වුනු අහස
එලිය කළ ක්ෂණික නිමේශයක්
අඳුරු පරිසරය
වර්ණවත් කළ මොහොතක්

ඔබ අකුණක්
මගේ හදට තදින් වැදුනු 
අකුණක්

ඒ කුඩා
නිමේශයට පමණක්
එලිය ගෙනා
රුදුරු අකුණක්
එලියට පසුව හද තුළ
ගිගුරුම් ගුගුරුවාලූ
අකුණක්

හද තුල කඳුලු
මහා වර්ශා පුබුදුවාලූ 
ඔබ

මගේ හදට තදින් වැදුනු 
අකුණක්




Saturday, October 15, 2011

කැරම් ඉත්තන් හෙවත් අපි



අපි සැවොම ඉත්තන් වෙමු
ලොකු කැරම් සෙල්ලමක

ඩිස්කයට ගහන අය
වල වෙතට යොමු කරන
ඩිස්කයක් වැදුනු පසු
වලපල්ලටම යන
කැරම් ඉත්තන් වෙමු

හිඳී
සුදු පාට කලු පාට
පාට දෙකකට බෙදා
පිල් දෙකක තනිකොට;
පලමුව එකට,
දෙපසටම නැති
රෙඩා රැකගෙන

ඩිස්කය වැදුනු පසු
බෙදී විසිරෙන
විසිරුනු පසුව
දෙපිරිසම,
ඩිස්කය වැදී
වලපල්ලටම යන;
වලට වැටෙනු මිස
අන් මඟක් නැති
පුවරුවට කොටු වුනු
ඉත්තන් වෙමු අපි

එකම ඉත්තන් පිරිස
සුදු පාට කලු පාට ලෙස
බෙදී ඇති හෙයින්
එකම පිරිසක් බව නොදැන
යයි එකම වලටම
වෙන වෙනම

අවසනදි,
කවුරුන් රෙඩා පොට් කලත්
සියලුම ඉත්තන්
හෙවත් අපි,
වලෙහිම හිඳ
හිනැහෙන ඩිස්කයට
වඳිනෙමු!







Tuesday, October 11, 2011

පාර්ලිමේන්තු ප්‍රේමය














ආදරය නොවෙයි
දේශපාලනය
චොකලට් නෙවෙයි
දඩමස්
පෙම් හසුන් වෙනුවට
රාජකාරි ලිපි
කුඩයක් නොවෙයි
අත තුවක්කුව
තොරොම්බල්, ඉමිටේෂන් නැත
දඹ රත්තරන්
පාර්ලිමේන්තු ප්‍රේමය
එසේමද?

Thursday, October 6, 2011

අපි යන මේ මඟද අවසන විනාසෙට


දහසක් දෙනා තම මුළු දවසම වෙහෙසේ
අඹු සැමි නොවන යුවලක් කෙලියට සැරසේ
දන සෙන් බෝඩ් අල්ලාගෙන උස අහසේ
උද්ගොසනකට රිසියෙන් සැරසෙන විලසේ


දහසක් ළමුන් පාසල් යන කලාවට
සහසක් බලා සිටියා ඇර රිලා කට
පිරිසක් මඟ අසල ලොල් වී සුරාවට
අපි යන මේ මඟද අවසන විනාසෙට


පසිඳු ළඳුන් ඇත රඟ දෙන විලාසෙන
කිසිවකු නොදනිතිය හවසට නටන රඟ
කන්නට යමක් නොමැතිව ඇත දසක් දන
දෙන්නට මුදල් නැත උන් නොනැටුවොත් රඟ


කන්නට යමක් නැතිවත් අත, අඹුන්ගේ
නවතනු නොහැක පානය ඒ තමන්ගේ
හසුවන්නැතුව අඟනුන්ගේ වසන්ගේ
යන්නේ කොපමණද ගෙට තම දරුන්ගේ


පුරවර මැදින් හමනා ඒ කුණාටුව
උද්ගොසනකට පෙන්වයි එහි මුසා බව
තඹයක වගක් නැති කළ අත ආණ්ඩුව
කාහට කියනු දැයි ඒ නඩු තීන්දුව


යායක් පුරා නැවතුනු වාහන සද්දේ
මතකෙට නඟයි තිස් වසරක් කළ යුද්දේ
වාහන එකින් එක පවනට දුම් විද්දේ
ඕකද අපිට දුන් ඒ උරුමය සුද්දේ


නගරය අසල කඩයක් තුළ ඇත ගින්නක්
වැස්සට වුවද එය නම් නොම නවතින්නක්
නොපෙනෙන නමුත් අවටට එය පැතිරෙන්නක්
එය දෙයි පවුලකට කලකට බඩගින්නක්


මේ බැව් නොදන්නා අය පුර, පුරාවට
හයියෙන් සිනාසෙයි කට පිරි මුසාවට
කිසි අගයක් නැතිද අවංක හිනාවට
අපි යන මේ මඟද අවසන විනාසෙට







Saturday, October 1, 2011

( කාළකණ්ණි ) වැස්ස


අද වැහි දවසක්. හරිම කම්මැලි අඳුරු දවසක්. මට කොළඹ යන්න වෙලා. මම කිසි කැමැත්තකින් යන ගමනක් නම් නෙවෙයි අද යන්න තියෙන කොළඹ ගමන. උදේ නැගිටිනකොටත් වැස්ස. දවල්ට කනකොටත් වැස්ස. හවස තේ බොනකොටත් වැස්ස. ඔය අතරමැදත් වැස්ස. ඔය වගේ දවසක් ප්ලේන් ටී එකක් ගහල හවස පොඩ්ඩක් හාන්සි උනාම තියෙන සැප. ඒවායින් වැඩක් නෑ. හවස 7.00 වෙනකොටවත් නගින්න ඕනෙ බස් එකට.

දවල් එලියට බැස්සෙ කඩෙන් තේ කොල පැකට් එකක් අම්මට ගෙනත් දෙන්න. මගේ කුඩෙත් අරන් එලියට බැහැල යනකොට සෙරෙප්පුවෙ මඩ එකයි. සෙරෙප්පුවත් මහ ලොකු එකක් නෙවෙයි නිසා සෙරෙප්පුවට උඩින් මඩ ගිහින්. ගන්න දෙයක් නෑ. ගෙදර ආපු ගමන් අම්ම බනින්න පටන් ගත්ත නේද. කලිසමෙන් ගන්න දෙයක් නෑ මඩ ඉහිල. මම කියල මොනව කරන්නද? මම ඉතින් අහසට බැන බැන ඉන්නවා.

අද මම පුස්තකාලෙ පැත්තෙත් යන්න කියල හිටියෙ. කොහෙද, මේ කොළඹ ගමනයි,( කාළකණ්ණි ) වැස්සයි නිසා මුකුත් කරන්න වෙන්නෙ නෑනෙ. දැන් 7ටත් කිට්ටුයි. මම ඉතින් හෙමින් සැරේ කොළඹ යන්න ලෑස්ති වෙනවා. ගාල්ලෙ බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට ගිහින් බස් එකක් අල්ලගන්න ඕනෙ. කොනක සීට් එකක් අල්ලගෙන නිදා ගෙන යනව කොළඹට යනකම්. මම ඉතින් කොහොමත් දුර ගමන් යන්න ආස මනුස්සයෙක් නෙවෙයිනෙ.

බස් එක ගන්න ටවුමට යන්න වෙන්නෙ තාත්තගෙ පරණ මෝටර් බයිසිකලේ. අනේ මන්ද. තාත්තට මේ වැස්සෙ එලියට බහින්න කියන්නත් බෑ. කමක් නෑ, තාත්තට කියල බස්සගන්නව. මම වෙන මොනව කරන්නද? මම හිමින් ඇඳගෙන තාත්තට කිව්ව මාව ටවුමට දාන්න කියල.

මම තාත්තට කිව්ව වගේ තාත්ත මාව ගාල්ලෙ පොලීසිය ගාවින් බැස්සුව. මම පොඩ්ඩක් කඩේකට බැහැල තෑග්ගක් ගන්න ඕනෙ කියල මම තාත්තට කියල තිබුනෙ. මම යන්නෙ අපේ නැන්දගෙ දූට අලුත ඉපදුන බබා බලන්නනෙ. අම්මටයි තාත්තටයි දෙන්නටම අමාරුයි දැන් කොළඹ යන්න. ඉතින් අද මම යන්නම ඕනෙ. මම බැහැල ටවුමෙ පොඩ්ඩක් ඇවිදල බබාට පොඩි දේවල් ටිකක් ගත්ත. ඔව්, අඳුමෙන් නම් දැන් ගන්න දෙයක් නෑ. මඩ එකයි. ටවුමට වැස්ස නැවතිලා තිබුනට ලා පොදක් තාම වැටෙනවා. ඔය වැහිබර ගතිය නිසා අද වෙනදට වඩා අඳුරුයි.

*             *             *             *             *

මම බස් එකෙන් වාඩි උනා. කලින් හිතා ගත්තු විදියටම කොනේ සීට් එකක් අල්ලගත්තෙ බස් එකේ වීදුරුවට හේත්තු වෙලා නිදා ගන්න ඕනෙ නිසාමයි. බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට ආපු වෙලාවෙ ඉඳල ගොඩක් වෙලා මට ඉන්න ඕනෙ උනේ නෑ බස් එකක් අල්ලගන්න. තාම බස් එක යන්න පටන් ගත්තෙ නෑ. කොන්දොස්තර අයිය බස් එකට තාම මිනිස්සු පටවනව. කොහොම හරි බස් එකට මිනිස්සු නැගල ඉවර උනහම තමයි බස් එක අද්දන්න පටන් ගත්තෙ.

බස් එකේ කොන්දොස්තර මැදි වයසෙ මනුස්සයෙක්. බොහෝම සාමාන්‍ය 'කොන්දොස්තර' පෙනුමක් ඒ මනුස්සයට තිබුනෙ. බස් එක අදින්න පටන් අරන් බොහොම ටික වෙලාවකින් එයා මගේ ගාවට ආව ටිකට් එක දෙන්න. ( මම බස් එකේ ඉස්සරහ හරියෙ හිටියෙ ). මම එයාට ඉල්ලපු රුපියල් 100 දුන්න. බස් එක ඉස්සරහට යනකොට මම වීදුරුවට හේත්තු උනා නිදා ගන්න කියල. මට වීදුරුවෙන් පේනව බස් එකේ ස්යිඩ් කණ්ණාඩිය. සයිඩ් කණ්ණාඩියෙන් පේනව බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේ. එයා ටිකක් වයසක මනුස්සයෙක්. වැඩි කතාවක් බහක් තිබුන පාටක් පෙනුනෙ නෑ කාත් එක්කවත්. ටිකක් බීලද මන්ද හිටියෙ.

මම එක එක දේවල් කල්පනා කර කර යනව.  ගිංතොට පහුවෙනව, රත්ගම පහුවෙනව, දැන් හික්කඩුව. මොන පැත්ත බැලුවත් පොල්. පොල් පොල් පොල්. පොල් දැන් ගිනි ගනන්. පොල් ගෙඩිය යකෙක්. පොල් ගෙඩිය එනව මාව මරන්න. මෙන්න යෝධ පොල් කුරුමිණියෙක්. මාව කන්න හදනව.

හොඳ බ්‍රේක් පාරකට මාව ඇහැරුණා. දැන් බෙන්තර පාලම පහු උනා විතරයි වගේ. මට දැන් තමයි තේරුනේ බස් එක පොලීසියෙන් නවත්තල කියල. හරි එහෙනම්. ඉමුකො තව ටික වෙලාවක්. තාම වටපිටේම වැහිබරයි. දැන් ටිකක් රෑ වෙලා නිසා අඳුරු බව සාධාරණයි. මෙච්චර වෙලා නිදා ගෙන ගිය මට දැන් තමයි පොඩ්ඩක් වටපිට බලන්න හිතුනෙ. බස් එක පිරිල නෑ. සාමාන්‍යයෙන් මේ වගේ බස් එකක කපල එකක් සෙනග. අද එච්චර නැති එක හොඳයි. මම ඒ නිදහසට පොඩ්ඩක් කැමතියි.

බස් එකේ කොන්දොස්තරයි ඩ්‍රයිවරුයි ආපහු බස් එකට නැග්ග.

"මොකෝ උනේ?" කවුද ඇහුවා.

"ප්‍රශ්නයක් නෑ. ඔක්කොම හරි" කොන්දොස්තර උත්තර දුන්න.

මම ආපහු පොඩ්ඩක් නිදා ගන්න ඕනෙ. මේ ගමන පුදුම විදියට කම්මැලියි.
*             *             *             *             *
මම කාසියක් දුන්න කොන්දොස්තරට, කලුතර බෝධියට දාන්න කියල. ඒකට කාසි තියෙන අයගෙන් කාසි ඉල්ලනකොටයි මට ඇහැරුණේ. කලින් වගේ විකාර හීන නම් නෑ මේ සැරේ. මම කොළඹ යනව කිව්වට මොරටුවෙන් බහින්නයි ඕනෙ. ඉතින් වැඩි වෙලාවක් නැති නිසා මම නිදා ගන්නෙ නැතුවම ඉන්නව කියල හිතා ගත්ත.

එක්කො දිගටම වැස්ස වැහැල තියෙනව, නැත්නම් වැස්ස මම ඇහැරෙන වෙලාවටම පටන් ගන්නව. මොක උනත් මම වීදුරුවෙන් එලිය බැලුවොත් පේන එකම දේ වැස්ස. මහා වැස්සකුත් නෙවෙයි ඒක. ඒ උනාට දවසම අවුල් කරල දාන ජාතියෙ වැස්සක්. නෑ, මේකට වැස්සට බැනල වැඩක් නෑ. වැරැද්ද මගේ. මම කම්මැලි උනා කියල වැස්ස පලිද? කොහොම උනත් ඉතින් මේ හවස් වෙලාවෙ අව්වක් තිබුන කියල ඇති වැඩකුත් නෑනෙ. මම කිසි ප්‍රශ්නයක් නැතිව නිදා ගෙන ආවෙත් මේ වැස්සට පින් සිද්ද වෙන්නනෙ.

වාද්දුව පහු වෙලා, දැන් පානදුර හරියෙ. පානදුරෙන් මොරටුවට විනාඩි කීපෙක වෙනස. දැන් ඉතින් බස් එක මෙච්චර වෙලා ආපු විදියටම ඉස්සරහට යනව.( පරණ පාර දිගේ ) මේ කොළඹ ගමන ඇත්තටම මාර කම්මැලියි. වෙනද නම් කොළඹ යනකොට මොකක් හරි හොඳ සිද්ධියක් වෙනව. අද මුකුත් නෑ. එක්කො මොනව හරි වෙනකොට මම ඇහැරිලා ඉඳල නෑ.

පානදුර පාලම හරියෙදි බස් එක පොඩ්ඩක් ගැස්සෙන්න ගත්ත. (බොහොම පොඩ්ඩක්. මට හිතන්න වෙන දෙයක් නැති නිසා බස් එක ගැන හිත හිත ගියේ. ඒක නිසා දැනුන මිසක් දැනෙන ජාතියෙ ගැස්සිල්ලක් නෙවෙයි ). හැබැයි බොහොම ටික වෙලාවකදි බස් එක හෙමින් පාරෙන් පිටට පැනල ගිහින් පාලමේ අත්වැලක හේත්තු වෙලා නැවතුනා. බස් එකෙන් භාගයක් ම නිදි. කොන්දොස්තරයත් නින්ද ගිහින්. බස් ඩ්‍රයිවර්ට නිදිමතට නින්ද යන්න ඇති. වයසක මනුස්සයනෙ. හැබැයි ඉතින් වැරදිලා හරි බස් එක ගඟට වැටුනනම්?

මම ඉතින් බස් එකේ ඉස්සර හරියෙ හිටපු නිසා පොඩ්ඩක් ඩ්‍රයිවර් ගෙ සීට් එකට ඔලුව දාල බැලුවා. ඒ මනුස්සය හොඳට නිදි. එතකොට කොන්දොස්තරට ඇහැරුනා. කොන්දොස්තරත් ඩ්‍රයිවර් දිහාට හැරිලා බැලුවා.

*             *             *             *             *


ඊලඟ දවසෙ පත්තරෙන් මම දැක්කෙ ඒ ඩ්‍රයිවර් මැරුණෙ heart attack එකකින් බව.

Thursday, September 29, 2011

පාන්

වදිනවා පහර
යකඩ පොලු මුගුරු වලින්
ඒ අහිංසක පාන් ගෙඩියට
පුංචි බොඳ වුනු කඳුලු බිඳු
පනිනු පෙනේ විටින් විට

ඒ යකඩ පොලු
නොනවතයි පාන් ගෙඩියට
පහර දීම
කෙතරම් හඬා වැලපුනත්

කුරුසියේද තබා
ඇණ ගසනු පෙනේ
වරදක් නොකල පාන් ගෙඩිය

පෙති පෙති කපා
හතර අත විසිකොට
ගෙනෙයි පාන් ගෙඩිය වෙනුවට
අද කේක්!


Thursday, September 22, 2011

සිංහල පාඩම

මගේ ගම මාතර. ඒ උනාට ඉගෙන ගත්තෙ ගාල්ලෙ ලොකු ඉස්කෝලෙක. A/L ඉවර වෙලා අවුරුද්දක් එකහමාරක්  විතර ඇති. ඒ උනාට මේ දවස් වල ගාල්ලෙ පන්ති කරල තමයි කීයක් හරි හොයාගන්නෙ. මම සිංහල පන්ති කරනව O/L ළමයින්ට. ඉතිහාසයත් ඉගැන්නුව ටික දවසක්. ඒක හරි යන්නෙ නැතුව ඇති ළමයින්ට. සිංහල පන්තියට නම් ගොඩක් ළමයි එනව.

මගේ දවස ලේසි නෑ. අක්ක ඉස්කෝලෙක උගන්නවා අපේ ගමේ. ඉතින් අක්කගෙ පොඩි ළමයි උදේ වරුවෙ බලාගන්නෙ මම. හැමදාම දවල්ට සුද්දා හදපු කෝච්චියේ නැගල ගාලු යනව. ඒ කෝච්චි ඇතුලෙ සුද්දා ගෙනාපු ගඳ බීම බිබී මිනිස්සු යනව. මම ඉතින් හැමදේම බල බල හිතින් හිනා වෙවී ගාලු යනව. ඇත්තටම උගන්නන්න මම හරි ආසයි. කැලණි යන්න සල්ලි පොඩ්ඩක් මදි නිසා මේ ටියුෂන් කරන්න හිතුවට මේක හරි සුන්දර රස්සාවක්.

එදා කවද දවසක්ද කියල හරියට මට මතක නෑ. කොහොම හරි එදත් වෙනද වගේ මම කෝච්චියෙ ගාලු ගියා. ගාලු ඉස්ටේෂමෙන් බැහැල බස් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් කලේගානට බස් එකක් ගත්තෙ මම උගන්නන තැනට යන්න. මම එතනට යනකොට 2.15 ට විතර ඇති. 2.30 ට පටන් ගන්න පන්තියට ඒ වෙනකොට සෑහෙන ළමයි පිරිසක් ඇවිත් හිටිය.
ගොඩක් ළමයි කලින් ඇවිත් ඉන්නව පන්තියට. ඒ කාලෙ අපි නම් ඔය කට්ටියට කිව්වෙ ගොට්ටො කියල. ලොකු ඉස්කෝලෙක එක ගෑනු ළමයෙක් දකින දකින තැන ගුඩ් මොර්නින්, ගුඩ් ආෆ්ටර්නූන් එහෙම කියනව. අර අපේ භාෂාවෙන් නොම්බර එකේ ගොට්ටෙක්. ඒ උනාට මගෙන් ඉගෙන ගන්න ළමයින්ට එහෙම කියන්න අයිතියක් තියෙනවද මට? කොහොම හරි එදා මම පන්තියේ පෙන්නුව ප්‍රසිද්ධ මිනිස්සු සිංහල භාෂාව වැරදියට පාවිච්චි කරපු තැන්. ළමයිනුත් ඒවා කියවල හිනා උනා.

කොහොම හරි පන්තිය ඉවර වෙලා මම ගෙදර එන්න හදනකොට අර මම කලින් කිව්ව ගෑනු ළමය මං ගාවට ඇවිත් පොඩි ලියමනක් දීල කිව්ව "සර්, මේක සර් ගෙදර ගිහින් කියවන්න" කියල......... එහෙම කියල ඒ ළමය දුවල ගියා. මට හිතන්න වත් උනේ නෑ. ඔන්න මගේ භාෂාවෙන් ම කියනවනම් ඒ වෙලාවෙ මම අන්දුන්කුන්දුන්!

කොහොම හරි මම ඒක සාක්කුවෙ දාගෙන බස් එකේ නැගල ආයෙත් ගාලු ආව. කෝච්චියට නගින වෙලාවෙ හිට්ය සෙනගයි, තිබුන තදබදයයි නිසා මට අර කොලේ සම්පූර්ණයෙන්ම වගේ අමතක උනා. ආපහු මට ඕක මතක් උනේ උනවටුන හරියෙදි වගේ. මම ඉතින් කොලේ අරගෙන හිමින් කියෙව්ව.

"ආදරනීය රුවන් සර්. මාගේ හදවතේ යම් කෙනෙකුට ඉඩක් ඇත්නම් ඒ ඔයාටම පමණි. නමුදු ඒ හීනෙ සැබෑ වන්නක් නෙවෙයි කියල මා දනිමි. මීට පෙර භවයක්දීත් මට මගේ සර් අහිමි වුන බව මට හැඟෙනවා. සර් නැතුව එක තත්පරයක් මට ඉන්න බෑ සර්. I love you සර් මට තව දුරටත් මේක හිතේ තද කරං ඉන්න බෑ"  "ආදරනීය දිනිති

ඕක තමයි ඒ පුංචි කොල කෑල්ලෙ ලියල තිබුනෙ. මට මුලින් කියවනකොට හිනහත් ගියා. හැබැයි ඒ ගෑනු ළමය ගැන හිතනකොට පවු කියලත් හිතෙනව.

මම එදා ගෙදර ගිය ගමන් කොලයක් අරගෙන ඒ ලියමනේ තිබුන වැරදි ටික ලියා ගත්ත. ඊට පස්සෙ සතියෙම මගේ ඔලුව අවුල් වෙලා තිබුනෙ. ඒ ගෑනු ළමය ලස්සනයි, හොඳ තැනක මං හිතන්නෙ. ඒත් මට පුලුවන්ද මගෙන් ඉගෙන ගන්න ළමයෙක් එක්ක යාලු වෙන්න? කොච්චර කැත වැඩක්ද ඒක? කොහොම හරි මම ඒ ළමයගෙ සිංහල භාෂාව හදනව කියල හිතාගෙන අර ලිව්මෙ වැරදි ටික ඒ ළමයට කියන්න හිතා ගත්තා.

ඔහොම ඒ සතිය ගෙවිලා ගියා. මම ආපහු අර ගෑනු ළමය හිටපු පන්තියට යන්න ලෑස්ති වෙනකොට මගේ හිතේ අමුතු අමුතු දේවල් කැරකෙනවා. මම මොනව කියන්නද කියල හිතා ගන්න අමාරුවෙන් එදා පන්තියට ගියා. වෙනද වගේ මම එදත් ඉගැන්නුව. පන්තිය ඉවර වුනහම දිනිති මගේ දිහා නොබලම යන්න හැදුවා.

"දිනිති පොඩ්ඩක් මෙහේ එන්න"

"සර්"

ඒ ළමයගෙ මූන රතු වෙලා තියෙනව මම දැක්ක.

"මොකද්ද අර මට දුන්නෙ?"

"සර්....මේ..."

"දිනිති, ලියමනක් ලියද්දි ඔයිට වඩා ඔයා සැලකිලිමත් වෙන්න ඕන. බලන්න ඔයා මට දීපු ඒ ලියුමෙ වැරදි කොච්චර තිබුනද කියල."

"ඔව් සර්"

"බලන්න දිනිති. ඔයා මගේ පන්තියට ඇවිල්ලත් ලියන්නෙ ඔය මට්ටමේ නම් මට ඔයාගෙ විභාගෙ ගැන විශ්වාසයක් තියන්න අමාරුයි. ඔයා මේ වගේ ලියුමක් ලියද්දි එක තීරණයක ඉන්න ඕනෙ. මුලින් ලියන භාෂාවෙන් පටන් අරන් පස්සෙ කතා කරන භාෂාවෙන් ඉවර කරන්න කවුද කියල දුන්නෙ?

අනික පලවෙනි පේලියම බලන්න. ඔයා ආදරණීය කියන වචනෙ වැරදියටනෙ ලියල තියෙන්නෙ. ඒක ලියන්න ඕනෙ මුර්ධජ '' අකුරක් එක්ක. මම ඒ වැරද්ද තැන් කිහිපයක දැක්ක. ඊලඟට ඒ ලියමන පුරාම කතා කරන භාෂාවයි ලියන භාෂාවයි පටලගෙන තියෙනව. අනික ඔයා මොකටද ඔයාට කියන්න තියෙන බරපතලම දේට සුද්දගෙ භාෂාව තෝරගත්තෙ? ඔයා හිතනවද ඒක අදහස ලස්සන කරනව කියල? ඊට වඩා සිංහල භාෂාවම ඔයාට කොච්චර ලස්සනට පාවිච්චි කරන්න තිබුනද?

දිනිති, ඔයා ලබන සතියෙ පන්තියට එනකොට මේ ලියුමෙ වැරදි ඔක්කොම හරිගස්සල මට ගෙනත් පෙන්නන්න ඕනෙ. තේරුනාද?"

" හොඳමයි සර්. එහෙනම් මම ගිහින් එන්නම්"

එයා එදා ඇස් දෙකේ කඳුලු පුරෝගෙන යනව මම බලාගෙන හිටියා.



100% fiction!...

Wednesday, September 14, 2011

අන්ධ සිතුවිලි

කන්ද උඩ සිට
ලන්ද මත හිඳි
මන්ද මා දෙස
බැලුම් හෙලුවේ

බැන්ද සෙනෙහස
වැන්ද දෙවියන්
දැන්ද ඔබ හට
සපත කෙරුවේ

බින්ද නිදි නැති
අන්දකාරේ
අන්ධ මා හට
නැද්ද සහනේ

නග්න වී ඇති
සප්ත ස්වරයද
ශබ්ද නැතිවම
හඬා වැටුනේ

Thursday, September 8, 2011

පුංචි කවියක්

ඒ රට ජර්මනිය
රැකියාව වෙළෙන්දිය
ඇය විකුනන්නීය ඇයවම
ඉඩ දේවි නීතිය
බදු ගෙවන තුරු ඈ

කෙටිම කෙටි කතාවක්

'අපෝ, ඔයාලගෙ මහලොකු ඉස්කෝලෙ? යාලුවෙක් පොතක් ඉල්ලුවහම දෙන්නවත් දන්නෙ නැද්ද? ඉස්කෝලෙමයි ඔයාලට ඉරිසියාව පුරුදු කරන්නෙ'

'එන්න එපා අපේ ඉස්කෝලෙට මුකුත් කියන්න. අපේ ඉස්කෝලෙටනෙ මෙහේ A-9 ඒවා වැඩිපුරම තියෙන්නෙ'

'A-9 නෙවෙයි A-100ක් තිබුනත් වැඩක් තියෙනවද මනුස්සකම කියල දෙන්නෙ නැති ඉස්කෝලෙකින්? හරි, මම මුලින් කියපු කතාව බොරුද?'

'හ්ම්! ඇත්ත තමයි. වෙන කෙනෙක්ට පොතක් දෙනව දැකලා නෑ කවුරුවත් අපේ ඉස්කෝලේ'

'ඒකනෙ, ඔයා කියන්න වෙන ළමයෙක් absent වෙලා හරි මොකක්, හරි පොතක් ඉල්ලුවොත් ඔයා දෙනවද?

'මොකක්! වෙන කිසි කෙනෙක් මට දෙන්නෙ නැත්නම් මම දීලා මොකටද?'


වැදගත් - සත්‍ය සිද්ධියක් ඇසුරෙනි


Friday, September 2, 2011

තටු ලැබුනු සිංහයකු

කඩා බිඳ දමා බාධක
පියැඹුවා ඌ ඈතට
ඔහු මඟ පහරන්නාවූ
සියලු
ගිරි දුර්ග, කඳු ශිඛර
කඩා පොඩි කරමින්
වියරු වූ ඒ සිංහයා
පියඹයි වේගයෙන්
සතුරා ඉදිරියට

ඒ මඟ වැටුනු
සියලු දෑ
පාගා තලා පොඩි කොට
අහුවුන සියලු වුන්
මරා පොඩි කරයි
යක්ෂාරූඪ වූ සිංහයා

සතුරා දෙසට යන මඟ්
තැලුනු පොඩි වුනු අහිංසක
සතුන් වෙනුවෙන්
හේෂාරවය කළ අසුන් පිරිසක්
පැහැරගෙන, තලා මස්,
ඉරා හිස් කබල
දමා ගියහ
කාණුවක් අසල

රුදු සිංහයා
ජයගෙන පැමිනෙයි
සතුරා සමඟ
බිහිසුනු සටන;
දැන් තටු හකුලා

ඔව් සිංහයා රජුයි වනයේ
මුත් අනෙක් සතුනුත්
විසිය යුතුයි එතුලම!!

Tuesday, August 30, 2011

ඔබ....

ඔබ ප්‍රසිද්ධය මම දනිමි
ඔබ පියකරුය මම දකිමි
දකින්නන්ගේ පැසසුමටද
ගුරුවරුන්ගේ ආදරයටද
ලක් වන ඔබත් පොලවත්
අතර අඩියක පරතරයකි.

Monday, August 29, 2011

ගිනිගත් මතකයන්......

'කාටහරි පුලුවන්ද
හදවතක් උදුරන්න
හදවතේ මුල් පිටින්
අතට ගැලවී එන්න'

'කතාවට කියෙව්වට
ඇත්තටම පුලුවන්ද
දැන් ඔයා කියන්නේ
ආදරය ගැන නේද'

'මෙය ආදරය වේද
වේවි හෙම හිතුවහම
භාෂාවකට භේද
කල හැකිද අප සෑම'

'ඔබ කියන හැම දේම
දැනෙනවා පෙර සේම
නමුදු අප හැමදාම
නොවන්නෙමු කටකාර'

'කට වහං හිටියාට
හද හඬනවා නේද
ඒ වසර විසි ගාන
නොදැනේද හැමදාම'

'නොපෙනුනත් පෙර සේම
දැනෙනවා හැම රෑම
අපෙ පරණ ගේ ගාව
ගිණි ගන්නවා තාම'


වැදගත්- මෙය සංවාදයකි.

Sunday, August 28, 2011

Nameless 3


ඇය මා හැර ගොසිනි
වරද මාගේ බව දනිමි
පළක් නැත ඒ ගැන සිතා
අදිටනක් නොමැත මට
හැරුනු අත ගියෙමි මම.
එදා ඈ හඬගැසූ ලෝකයට
යන්නට සිතේ අද මට
නමුත් දොර වැසුනු බව
පෙනෙයි ඇස් ඉදිරිපිට
කිම් වුවද කම් නැත
කමක් තිබුනේද නැත

හංසියක් 2


හඳ ගාව
හිටියාට
හිත තාම
මගෙ නේද

කලුවරයි
හිත හොයයි

වලාකුළු හඳ වසයි
නැවත ඕ එලිය දෙයි
සොඳුරු රූ මට පෙනෙයි
ඒ හංසියක් තමයි

Friday, August 26, 2011

ඉතින් මම පිරුණු මිනිහෙක්ද?

දුකයි නම්
සිංහලෙන් අඬන්න.
දෙමළෙන් හිනා වෙන්න
ඉංග්‍රීසියෙන් ලියන්න
පිරුණු මිනිහෙක් වෙන්න
නමුත් මට තාම හිනා වෙන්න තේරෙන්නෙ නෑ.

Thursday, August 25, 2011

වීදියේ මායා...

මුදල් යදිමින් ඇය සිටී මඟ අසල
සොලොස් වියැති බව පැවසීය ඇසූ විට
රුපියල දෙක දමා යන මිනිසුන් දෙස බලමින්
ඇය සිටී පියකු නැති දෑවුරුදු පුතු අතැතිව!

Tuesday, August 23, 2011

සොයුරියකට! ( පැරණි )

කඳුලක් ඇසට නොනැඟෙන්නේ
මා, ඔබ නොදැන සිටි නිසාද
මට නිදි නොමැති නිසාදැයි
මට හරි හැටි නොවැටහේ

නමුදු පුවතක්
හී හිසක් මෙන්
මා හද කිඳා බසිනු ඇතැයි
කිසිදා නොසිතුවෙමි

ඔබ දැන් අතීතයකි
අඳුරු වත්මනක
සොඳුරු අතීතයකි

තේතුවක් කාරණාවක්
මා නොදැන සිටින මුත්
ජීවිතය නම් කටු පඳුර මැද
කටු ඇනී
තටු ඉරී යන විට
තබනා අඩිය කිම්දැයි
මා නොදන්නෙමි

නමුදු ඒ අඩිය
ඔබ තැබූ අඩිය නොවන බැව්
දැන සිටින්නෙමි

හද හඬා වලපෙයි
මා, ඔබ නොදැන සිටි මුත්
දරා හැකිද සොයුරියක
මෙලෙස ඔබ දමා ගියහොත්
ඇයිද ඒ ලනුවකට
සුපිපුනු පුෂ්පයක් පුද කලේ?

සියල්ලම අතීතයකි
අතීතය කිම් වුවද
කම් නැත

නිවන් සුව පතන්නට
සිත් නොදේ!
ඒ තවමත් මා නොඇසූ
( සදා නොඅසන )
ඔබේ රාවය
හදට දැනෙන, ඇසෙන බැවිනි!!

Friday, August 19, 2011

Minor birdට


I have wished a bird would fly away
And not sing by my house all day:

Have clapped my hands at him from the door
When it seemed as if I could bear no more

The fault must partly have been in me
The bird was not to blame for his key

And of course there must be something wrong
In wanting to silence any song

-A Minor Bird by Robert Frost-


Robert Frost මහත්තයෝ
ඔය වැරැද්ද නුඹේ නෙවෙයි
නුඹේ ඔය වැදගත්
ස්ංස්කෘතියෙයි වැරැද්ද

නිදහස් කුරුල්ලෙක්ට
පියාඹන්න ඉඩ තියෙනවද
ඔය මහලොකු සදාචාරෙ?
තියෙනවද නුඹලට සදාචාරයක්?

Literature පේපර් වල
මේවා ලියන්න පුලුවන්ද අපට
ඒත් Frost මහත්තයෝ
මේක නෙවෙයිද ඇත්ත?

වැරැද්ද ඔබෙ නෙවෙයි
ඒ කුරුල්ලගෙත් නෙවෙයි

වැදගත්- ඉහත සඳහන් poem එක සාමාන්‍ය පෙල ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍ය පෙල පොතින් උපුටා ගන්නා ලදී.

Thursday, August 18, 2011

දුරයි....


ඇරයුම් රහිතව ගලා ආ ඒ
අපැහැදිලි හැඟුම් දාරාව තුල
ඇගේ ඒ සොඳුරු රුව
පෙනේවිද තවම මට

නොදනිමි ඇයිද මා සිත
ගියේ ඈ වෙත මගෙන් ගිලිහී
මුත් දනිමි කෙතරම්
ඕනෑවීද ඈ මා හට

දනිමි ඈ, මා ගැන නොසිතු බව
සිහිවෙයි ඈ අසල සිටිය කල
ලඟැයි සිතුනත් සැබවින්ම ඈතයි
ඈතයි හුඟක් ඒ රෙදි කඩින්
ඔබ ෆර්දාව යැයි හඳුන්වන

Wednesday, August 17, 2011

chat එකක අවසන

හිතන්නම් ගොඩක්
යන්න වෙලාව ඇවිත්
බුදුසරණයි!
අමතක වෙන එකක් නෑ මුකුත්

weird feeling

ලියන්න හිතෙනවා ගොඩාක්
තරහයි දුකයි කැරකෙනව ඔලුවෙ
කොහොමද කියන්නෙ කාටවත්
හිතන්නෙ නැතුව දාන්නම් blog එකේ
පස්සෙ මකන්න බලාගෙන

Tuesday, August 16, 2011

ප්‍රසිද්ධ මේසයක්

රස කර කර බුදින
විදෙස් තානාපතිවරුද
අපේ වැදගත් පිරිස්
ඉහල පන්තියෙ අයද
ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයිනුත්
රටේ නම ඉදිරියට
රැගෙන ගිය වෙන අයත්
(ඉඳ හිට පල් හොරුත්)
කෑම ගෙන ඇත මා මත,
කෑම මේසයක්මි මා
(ලෝ පතල ) මැදුරක
අරලිය ගසින් වටවුනු

Monday, August 15, 2011

පිම්ම

දිනෙක ඔහු
සිටිනු ඇත තනිවී
පිට රටක
පාලු කාමරයක
A/C සිසිල මැද
පැන්සලක් අතැතිව
පරිගනකයක් දෙස බලා
කණ්ණාඩි කූට්ටම
පැත්තකින් තබා
කල්පනා කරමින්
යන්නට තිබූ
වෙන මඟක් ගැන
මිනිසුන් පිනවමින්
සිතුම් වෙන මඟක යවමින්
නවමු දෑ කරමින්
කලාවෙන් රට වපුරමින්,
ඒ පැරණි
වැරදි පිම්ම
නොවන්නට!

Nameless 2

ඇය සුරඟනක් නොවෙයි
මා හද වෙලා ගත්තද
අද මා ලඟ නොවෙයි
තවම උනුසුම හදට දැනුනද

හිත දැන් මගෙ නොවෙයි
පේළි, කවි පද හිතින් මැව්වද
හිත තවම ඇය ලඟයි
ගතින් කෙතරම් ඈත් වූවද

ආදරය එලෙසමයි
පෙර ලෙසින් අප කතා නොකලද
ඔබ මගෙයි මා ඔබෙයි
ජීවිතය වෙන මඟක් ගත්තද

Facebook ගිලගත් කවි


Facebook එක තුල
Like දෙක තුනක් සහිතව
මා ලිව්ව සමහරක්
සැබවින්ම අරුත්බර කවි
Status Updates විලසින්
Wall එක අලුත් වන විට
සදා නොදකින ලෙසට
ගිලී යන්නට ඇත්ද?

හංසියක්


සුදු පාට
තනි රෑට
හිත ගාව
දැනුනාම

හිත හඬයි
නිදි මරයි

හැඟුම ඔව් සීතලයි
පාලුවට හිත බරයි
සැබැවින්ම පිවිතුරුයි
ඇය හංසියක් තමයි

Monday, August 8, 2011

මතකයන්

අතීතයක වගතුග
සිත තුල සක්මන් කරන විට
ඔරලෝසුවට පෙම් බැඳ
තත්පර කටුවට වෛර කලසේ
සිත තුල දැවී අලුවී යන
මතකයන් සමඟ පොර බදා
ඒ අතීතයට ආයුබෝවන් කී
නව ජීවිතය හඳුනා ගැන්මට
උදාවූ වසන්තය
ආශිර්වාදයක්ම වේවා!

Friday, August 5, 2011

සිංගප්පූරුවක් කරා........


පිරී ඇත මඟ දෙපස
වෙලඳ සැල් අවන් හල් වලින්
දුවයි පාරේ රජවරුන් විදුලි වේගයෙන්
නිවෙයි බැබලෙයි සැම අතම
රැයද දහවල නොතේරෙන තෙක්
ඇය සිටී මඟ බලා
වැඩිම ලන්සුව ලැබෙන තෙක්.......

සිහින ලොවක්

සිටියෙමි කලක් සිහින ලොවක සිර වීලා
ආවෙමි මෙලොවටම, මා අසරණ වීලා
එලොව සිටියදී දේවල් වුන ලීලා
අමතක වනු මැනවි මට පවු නොම දීලා

ආවත් මේ ලොවට නැත අමතක වන්නේ
අසිහියෙන් පැතූ දේවල් තෙරපෙන්නේ
පිපී ඇතැයි සිතු මල් පරවී යන්නේ
මගේම පාරක මං පෙරටම යන්නේ

වැරදිය සිතූ දෑ නිවරදි දෙයක් නැත
ඇදගෙන ගියහ වෙන පාරක අතින් අත
වැරදිය, දනිමි දැන් කල හැකි දෙයක් නැත
යන්නට සිතේ මට නම් දැන් වෙලා ........

සිහින ලොව නිසා මෙලොවේ වැරදි වුණී
එම ලොව මවා මම ...................... .......
හදා ගන්න සිතුවත් කෙලෙසද ...........
නිවැරදි වන්ට ක්‍රමයක් දෙවියොත් නොදනී


(මේක මම 9 වසරෙදි ලියපු එකක්.කවියට නොගැලපෙන දේවල් ටිකක් මම කැපුව.කොහොමත් edit කරල දාන්න හිතුනෙ නෑ)

Thursday, August 4, 2011

මල පැනල

මට මල පැනල
නැති වෙන්න, අම්මප
කවදාවත් නැතුව
හිත කෑ ගහනව
පට්ට හයියෙන්
rock අහන නිසාද?
මොන බොරු කතාද?
මට විතරද මල පනින්නෙ?
ඒකනෙ, මට මල පැන්නට මොකෝ

කුරුටු ගී

අවසන් පිටුව මත
ලියැවුනු කුරුටු ගී මැද
නොලියැවුනු හැඟුමක
ගැබ්ව ඇති ගුප්ත බව
පැන්සල් තුඩ අගින්
තව කඩදාසියක ඇඳුනද
ඔබ ලඟ නොමැති සෝ දුක
මා දැවෙන හද තුලින්
ඉවත් කරලන්නට
වචන කිහිපයකට
හැකි වනු කෙලෙසකද?

Wednesday, August 3, 2011

එන්න.....

මල් පියලි විසිරුනු මාවතේ
සියුම් පා තබමින්
නොනිම් ගමනක යෙදෙන යෙහෙලිය

කටු පඳුරු ලඳු කැලෑ පසු කොට
අරමුණක් සොයා ගමන් කරනා
විප්ලවකාරී සොහොයුර

කොන්ක්‍රීට් වනාන්තර මැද
සුවඳ පිරුනු කාමර තුල සිරවී
ජීවිතය නොදකින සොයුර! සොයුරිය!

අඳුර දුරුකොට වඩිනු මැන
අප සමඟ ඉදිරිය බලා
සම්ප්‍රදායෙන් ඔබ්බට............

පාලුව තුල.....

හුදෙකලාව සමඟ හාද වී සිටි මොහොතක
පාලුවට පෙම් කර තනිකම සිප ගත්තද
ස්වයංජාත සිතුවිල්ලක නේක වර්ණ
සිතට රසඳුනක් වූ පුෂ්පයක රටා මවයි!

Nameless 1

අපැහැදිලි අවසානයට වඩා
රිදුම් දෙන බොඳ ඇරඹුමක
සයුර සෙව්වද
වෙරල නොදකින ගංගාවක් සේ,
පාලු වීදියක දැල්වෙන
රතු එලිය ඉදිරියේ නැවතුනු
මොටෝරිය මත,
හිම කැටි වලින් වැසුනු
ගිනි කඳු හිස ගැන සිතමින්
මා සමඟ හිඳිනා
මා අසල නැති ඒ රුව
තෙත් වූ දෑස් සහිතව සිහි කරමි!

Friday, July 29, 2011

විරුවෙක්?

සුලඟ ගෙන ආ ඒ අමිහිරි සුවඳ පොද
සමඟ දුටු ඒ රක්ත වර්ණ එලිය මැද
දැයක් වෙනුවෙන් නැගී සිටි හුදෙකලා මිනිසා
බොඳව ගිය ඒ තාරුණ්‍යය දෙස හැරී බලයි!!

මිතුර.. ඔබ


දෑස තෙත්වෙයි අතීතය නෙතු අග රඟන විට

සොයුර ඔබ අප සිටි විලස සිහිවෙයි සිතන විට
සිනහසුනු හැටි හැඬූ හැටි අප ලඟ සිටිය විට
මිතුරෙකු නොවෙයි සොහොයුරෙකි ඔබ නොනිම් කලකට!

අතරමඟ...

සාර්ථක ඇරඹුමක
හුදෙකලා ගමන් මඟ මැද
වර්ණවත් අවසානයට පෙර
ශක්තිමත් ජීවයක
අවසන් සුසුම් පොද
නැවතත් සනිටුහන් නොවේවා!

Dawasak දවසක්..

(meka mama mage facebook account eke note ekak widiyata dapu ekak. mekata sambanda aya mainly target karan liwwe)

Meka singlish walin liyanne hamotama sinhala kiyawanna bari nisa...(unicode nathi nisa)...me kathawen katawath athi wadakuth na meken ganna dekuth na...meka bohoma sarala siddiyak...meeta wada ona tharam dewal oyalata wela athi...mage jeewithe eka dawasak gana me liyanne

Ow eda athishaya normal dawasak.. wenada wagema uden lasthi wela skul giya mama. payinda giye 3 wheeler ekenda kiyala mathaka na..eke ithin mathaka thiya ganna deyak newei ne... mata mathakai mama wenada wagema anantha warayak athul wela thiyena main gate eken skul ekata athul wenawa..ow mama danan hitiya mama student kenek widiyata ehema athul une anthima parata kiyala...mata mathakai mama himin panthiya paththata awidagena yanawa...poddak nawila ape budu pilimeta wandinawath mathakai..panthiyata giyahama hambu una hama ekatama hamadama wage gud mrnin kiyanawa mathakai..anthima parata.....

e palaweni period eka amathaka wenne na jeewitheta..ammapa..ape miss ape ewunta nagitala mokak hari kiyanna thiyenawa nam kiyanna kiyapu eka hondata mathakai...e welawe ape eka ekaa nagitala kiyapu dewal mathakai....mata mathakai ape ewun hitapu hati...mata dan kandulu enawa..aulak na....anthimata miss mata katha karanna kiyanawa mathakai...mama mokak hari kiyanawa but mata katha karaganna ba...ape miss mata tissue ekak dunna e welawe...mata therenne na mata ai mage panthiye ewun ixaraha kelin katha karanna bari une kiyala..un mata kochchara watinawada? mata dukai...(sanju hitapu widiya malath amathaka wenne na)

2nd period eke indan dawasema wage kare miss la sirlata wandina eka....sanju and satchin godak welawata mage gawama hitiya dawasema...erandala sukila enushkala bemal la jaddala nam nokiyawunu goda denek hitiya... sanju n sat ekka canteen ekata mama kee parak yanna athda eda dawasema..patta athal ne...media room ekata gihin eke ayyalatath kiyanawa mathakai...miss la sirla eka eka dewal kiwwa mathakai.....

media room eke indan panthiyata awama panthiya gawa api enakan kauda hitiya mathakai...magen ahanawa carden rox kauda kiyala...mama satchin sanju.. api thun denama danne na kiwwa... api danne nadda ape carden rox kauda kiyala... and api dannawa uu wa hoya gena awith thiyenne hondakata newei kiyala... puluwanda pawa denna.... paxe ithin oya carden rox karaya ara manussayata hambu wela kiyala api thun dena eyawa dannawa kiyala...patta fun...mata mathakai uu ekekge dad ge name eka kiyala uuta nogaha innawa kiyala... mama balan indiddi anith ekata payin gahuwa.... uu jeewitheta melo yakekgen guti kapu ekek newei...(apen arenna) uu man diha balala kata wahagena panthiyata giya mathakai...ammapa mata me awuruddata mala panne nathuwa athi echchara... mama wenada wagema ganan gaththe nathi ganata hitiya... mama ithin kohomath ganan ganne nane mukuth...nadda....math ekka apema ewun katha karanawa..but mata marenna tharahai..habai mata apu kena mukuth kiwwe na...mama yana dawasane...mama ithin yana ekkenane..magen katawath mokada

mama eda jeewitheta hithapu nathi deyak kara mathakai.. awurudu ganak math ekka yalu wela hitiya ekekta (anith unta wada wadi tharamak and kalayak math ekka hitiya ekek) loweth nathi wenna baninawa...media room eke.. ape langama ewun hamoma ekama karanawath mathakai.. anthimata ekek uuta gahuwath mathakai.. anduru mathakayan kiyanne ewata wenna athi..uu therum nogaththata ape set eka prashnekata sambanda nam hama welawema mul une uu...ewa katha karanna ona na... koma hari mata watina dawasaka dakinna and karanna una samahara dewal gana dukai..ewa kala yuthuwa thibuna kiyala hithanawa... e wagemai mama balan indiddi mage bokke frnds la dennekta eda sir kenek nathi wenna gahuwa..life thamai ithin

mama canteen ekata thawa thun hathara sarayak giya..koma hari clz ekata awama ape ewun gold dust eka gahuwa mathakai munata....wandapanko ithuru miss la sir lata ewa pitin muune... koma hari kalu pallan wagayak ekka dawasa podda podda gewila giya.. pasi ayya media room ekata awith kiyala giyapu dewal amathaka wenneth na jeewitheta... koma hari mata eda card deka thunak labuna(pita skul walinuth) eda dawase...but mata loweth......loweth amathawa wenne na ape ewun kiyapu dewal..names danna giyoth ivara wenne na..but satchin kiyapu dewal ridenna waduna.... aththa kiyanna epai

principal sir gen leaving certificate eka illagannawa mathakai... e welawe sir kiyapuwath mathakai...office eke wada karana uncle la athu gapu uncle la ehema subha pathanawath mathakai...12 ta amma gedara enna kiwwa... mama 12.45 ta withara gedara yanna panthiyata giya.. ethana una dewal jeewitheta amathaka wenne na... mawa nawapu hati... hamoma ekathu wela mata gahapu hati..thawa kochchara dewalda..science period ekak eka...sir panthiya gawata wela balan hitiya.. eka eka kiyapu dewal mata mathakai.. jayasekara kiyapu eka amathaka wenne na.. 'devin umba ehe gihillath podi podi ewa liyahan'.. ow mama podi kawiyak liwwath nisandasak liwwath mulinma pennuwe uu tane..

mama awidagena yanakota mulu panthiyama wage paxen awa mathakai... sir thamai un tika panthiyata adala gaththe.... but eda gate eka gawata yanakan paxen apu ewun tika kawadawath amathaka wenne na....ammapa loweth monama hethuwak nisawath amathaka wenne na...gate eka gawadi sangeetha sir hambu wela kiyapuwa amathaka wenne na... sir deepu pic eka thama man gawa..(thama guitar eka awe na)..(magadi apita sadda dapu kena ape carden rox ekka canteen ekedi hambu una..man gawa thibba rs.40k unta deela mama awe)

mama gate eken eliyata bassa security uncle latath kiyala...pattai...mata mukuth danune na...melo deyak..patta empty....ape ewun tika balan innawa man dakka...himin sare awida gena yanakota alapalawa hariyedi mama hall eka diha baluwa....e welawe thamai as deka nikan thethai wage mata therune..gedara yanakota mata kelin balanna bari tharam anduna...anduna? ow anduna...aththa kiyanna epai.. gedara gihilla kalisama pitin innakota jaddai satchinui awa...un ekka katha kara kara inna kota suranga sir awe..sir giya.... ape un dennath giya....

ow kisi therumak nathi kathawak...kisi therumak nathi end ekak... but mata patteta waduna dawasak eda... monawa karannada? meke names kiya une nath nam hari siddiyak liyawune nathnam hari e loweth amathaka una nisa newei.....tharaha wenna epa kiyala illanawa..godak dewal liyawune na...godak waduna dewal thibuna..okai mage kathawa...oka mage jeewithe eka dawasak... me therumak nathi kathawa kiyawanna welawa gaththu oyalata thnx...and BUDUSARANAI!!